|
Dominicaans
leven 2011/3
Begin
september verschijnt een nieuw nummer van ons tijdschrift. De inhoudsopgave
staat op
113.
Een
blikvanger is zonder twijfel het artikel over Ludovic
Theissling, de enige Nederlandse magister van de
dominicanenorde (tot nu toe...). Ook
Olivier Le Gendre komt aan het woord. Zijn Biecht
van een kardinaal is een bestseller. Dit jaar publiceerde hij een
vervolg: L'espérance du cardinal.
Dominicaans leven biedt zijn lezers een primeur: een samenvatting in het
Nederlands van de lezing over dit boek die hij begin deze maand gehouden
heeft in Knokke.
U kunt er hier van proeven:
legendre
Tijdschrift
voor geestelijk leven
Het jongste nummer van
TGL (juli-augustus) neemt zijn lezers mee
op
een ontdekkingstocht naar 'de ziel'.
Een citaat uit de inleiding:
Je kunt
zielsgelukkig zijn of zielsveel van iemand houden. Onzegbaar veel, bedoelen we dan ongeveer.
Het woord is ook seculier ingeburgerd.
Het mag dan de bijklank van iets ongrijpbaars hebben, we spreken
nog niet over de ziel als zodanig. Wanneer het echt daarover gaat,
wordt het lastig. 'Ziel' doet namelijk toch vooral denken aan Iets
in de mens, Iets dat van God komt. Iets goddelijks. En dat wordt
moeilijk.
We komen in een andere sfeer terecht
als we de religieuze beleving proberen te begrijpen. Dat gebeurt in dit
nummer. Er wordt inderdaad uitdrukkelijk over 'ziel' gesproken. Wat
zeker niet betekent dat de betekenis meteen helder is. Integendeel. Ook
religieus bewogen figuren tasten naar beelden en symbolen waarmee ze
cirkelen rond iets wat ze eigenlijk niet kunnen vatten, maar dat ook
weer niet kan worden gemist. De beelden en begrippen worden opgeroepen
schieten te kort om helder uit te drukken wat met 'ziel' bedoeld wordt.
Toch kun je niet zonder de sfeer van het gebed, de pastorale zorg, de
ervaring van het transcendente. Zoals het zonde is wanneer de ziel
verdwenen is uit geloofsgemeenschappen, of uit bewegingen die zich in
een moeilijk cultureel klimaat inzetten voor humanisering van de
samenleving.
Zonder ziel, geen beweging. |
Derde plegrimstocht 'in
de voetsporen van Dominicus' In
juli is voor de derde keer door enkele dominicanen en een hele groep
dominicaansgezinden een reis gemaakt naar het 'katharenland' in
Zuid-Frankrijk.
Een beknopt verslag:
Het was een ongelukkige start.
Twee deelnemers werden op verschillende stations in België beroofd van
koffer en handtas. Naastenliefde van de overige 47 deelnemers zorgde ervoor
dat ze toch aan boord bleven en overleefden.
Ook dit keer was voor velen hoogtepunt het bezoek aan de Montségur,
waar in 1244 honderden katharen op de brandstapels terechtkwamen.
Indrukwekkend was ook het bezinningsmoment aan de muren in Carcassonne, waar
de martelaren herdacht worden. De
geschiedenis herhaalt zich.
Op de terugreis, met tegemoetkomende files van 800 km, werd een bezoek
gebracht aan Oradour sur Glane. Zevenhonderd
jaar na de brandstapels van de Montségur werd hier een heel dorp uitgemoord
door de Duitsers, op 10 juni 1944. Slechts zes personen overleefden dit
bloedbad en 642 mensen werden vermoord. Bij de ingang van het
dorp is in 1999 een museum ingericht. Alles is gelaten zoals het de
fatale dag is achtergelaten, inclusief de auto van de huisarts, die nog op
het dorpsplein staat. Voor velen een heel indringend bezoek. De geschiedenis
herhaalt zich; steeds maar weer.Op
zoek naar de waarheid
Het werd prachtig
verwoord in een gebed van Bea Duys aan de voet
van de Montségur.
In onze
zoektocht naar waarheid willen wij wegen gaan waarin wij oprecht geloven.
Ontelbare mensen zijn ons op die wegen voorgegaan, met vallen en opstaan.
Maar zo vaak ook zijn, door de eeuwen heen, oprechte bedoelingen ontspoord
en ontaard in de meest afschuwelijke praktijken.
Behoed ons daarvoor
vandaag. Maak onze blik ruim en ons hart open en ontvankelijk.
Laat ons in
ons denken en doen altijd waakzaam blijven voor elk streven naar waarheid
– waar dat ook aan het licht komt.
En laten wij met een oprecht hart
beloven dat we ons nooit fanatiek zullen opstellen en ons niet zullen
opsluiten in ons groot gelijk,
in ons geloof, bij het maken van politieke
keuzes of in ons dagelijkse doen en laten.
Tentoonstelling
in Knokke In
het pand van het Zoutekerkje is dit jaar een reeks foto's te bewonderen van
beelden van Toni
Zenz.
Zijn beelden gaan
allemaal terug naar hetzelfde thema: de ontmoeting, maar dan wel de diepe
ontmoeting met de mens-geworden liefde van God. In zijn
werk wil hij uitdrukken dat de bedreigde mens voelt dat er Iemand anders is, dat hij zich
aanvaard voelt. Geloof betekent voor Zenz opgenomen worden in Gods liefde.
De beelden van Toni Zenz stralen een eenvoudige maar enthousiaste tederheid
uit. Elke foto wordt aangevuld met een beschouwende tekst die het beeld
illustreert.
Een mooi voorbeeld kunt u bekijken op
Zenz.
|