| Dominicanen Leuven | Zondagspreken |
| 30 november - eerste adventszondag |
|
|
Lezingen:
|
|||
|
In een deels ware en deels fictieve autobiografie, die
vooral handelt over sterven en dood, zegt de hoofdpersoon: "Ik geloof niet
in God maar ik mis Hem wel." Het overkomt ons niet alleen. Ook Jezus heeft dit
ervaren wanneer hij uitriep: "God, mijn God waarom hebt gij mij verlaten."
Het is dan ook niet te verwonderen dat er nogal wat mensen zijn die
verklaren dat God dood is, dat ze met God niets weten aan te vangen. Het evangelie van vandaag spoort ons aan om ons niet te
laten ontmoedigen maar waakzaam te blijven. We kunnen er niet naast
kijken: de kernboodschap van het evangelie van vandaag is 'waakzaamheid'.
Tot viermaal toe in deze korte tekst worden we er op gewezen waakzaam te
zijn.
Waakzaam zijn is niet hetzelfde als wakker zijn. Wakker
liggen overkomt ons maar al te dikwijls. Soms komt dit gewoon door wat
lawaai op straat: studenten die van een late fuif naar huis gaan,
knalpotten van bromfietsen.
Maar het zijn vooral zorgen en spanningen die ons
wakker houden: beursberichten die alarmerend te keer gaan, de aanschaf van
een nieuwe T.V. dringt zich op, nieuwe kleren, een auto, nieuwe meubelen
of een reis naar het zuiden, een auto-ongeluk, een diefstal, een
afwasmachine die maar niet hersteld geraakt, Sinterklaas, kerst- en
nieuwjaarsdagen die er aankomen… En alsof dit alles nog niet genoeg was
duiken er ook nog spanningen op in de eigen kleine kring: een stroeve
relatie tussen ouders en kinderen, een dochter die lijdt aan anorexia,
drugsproblemen, een man die meer met zijn zaak bezig is dan met zijn
gezin. Te veel om alleen te kunnen dragen en op God kunnen we geen beroep
doen want Hij is op reis naar een ver land en niet te bereiken.
Het probleem van vandaag is niet dat we niet genoeg
wakker zijn. Integendeel: we slapen te weinig en we liggen teveel wakker.
En drank en pillen maken het er niet beter op.
Als Jezus het erover heeft, op je hoede en waakzaam
zijn, heeft hij het over een grondhouding waarvan elke mens doordrongen
zou moeten zijn.
Het leven en al wat ons omringt, het is een geschenk
van God. Wij zijn slechts de behoeders, dienaars die bij afwezigheid van
de eigenaar het beheer moeten waarnemen. We moeten zorg dragen voor onze
medemens en voor de aarde die ons is geschonken en waar we mogen vertoeven
in afwachting dat de heer des huizes terugkomt.
Alles wat we zijn of hebben is een geschenk van God.
Wij allen weten dat een geschenk zijn echte waarde
verliest wanneer we de gever van het geschenk vergeten zijn of niet meer
kennen. Elke mens heeft in zijn huis geschenken staan die op zich geen
enkele geldwaarde hebben maar die hij of zij toch voor geen geld van de
wereld zou willen missen. Beste mensen: als het leven soms leeg en zinloos
schijnt is het goed te luisteren naar wat Jezus ons vandaag te zeggen
heeft: we moeten op onze hoede zijn en waakzaam want in alles wat we
beleven en in alles wat ons omringt is God liefdevol aanwezig.
Laten we ons in deze adventstijd niet ontmoedigen door
Gods schijnbare afwezigheid maar vertrouwvol steunen op zijn
barmhartigheid. Dan zullen we spijts alles, veilig tegen alle onrust,
hoopvol wachten op de komst van Jezus Messias, hij die ons getoond heeft
dat zelfs moeite en pijn, lijden en dood waardevol worden wanneer ze met
liefde vermengd zijn.
(*) E. Costermans o.p.
Inspiratie:
Julian Barnes, Niets te vrezen. Atlas, 2008 |
| |